1 bezichtiging, 20 minuten, in de stromende regen en we kochten het huis.

Als je een ander huis wilt kopen dan ga je vaak nog een tweede keer kijken met de makelaar of soms zelfs een derde keer. Als de koop rond is kan je een afspraak maken om een en ander op te meten of om een keer af te spreken met de eigenaren. Ook ben je nieuwsgierig, je rijdt een keer langs het huis, op een middag, op een avond of op een zondagmorgen. Je loopt een keer door de wijk om het te ervaren, om het gevoel te hebben hoe het zou zijn als je er straks woont.

Dit alles is heel moeilijk als je een huis koopt op 1000 km afstand. Moeilijk maar niet onmogelijk. Wij hebben het huis 1 x gezien, 20 minuten in de stromende regen samen met onze makelaar Massimiliano Bianchi. Eigenlijk willen wij nog graag even door het dorpje lopen, nog een keer kijken hoe het eruit ziet als de zon schijnt. Is er nog meer dan alleen een kerk, een plein en een ezel? De tuin! daar zijn wij ( vanwege de harde regen) zelfs niet in geweest. Hoe groot is deze nu echt, wat staat er allemaal in? Waar is de school van Quyaro? Welke winkeltjes zijn er etc...etc,.... Rob en Quyaro besluiten er in de voorjaarsvakantie een mannen dag van te maken en boeken een vliegticket.

Mannendag

Op woensdagochtend 07.00 uur worden ze door onze buurman Ed op Schiphol afgezet. Om 9.15 uur vertrekt het vliegtuig en om half 11 landen ze in Milaan ( zo kort vliegen is het dus) Om 11.15 uur rijden ze weg in de huurauto...het mannenavontuur kan beginnen. Quyaro filmt stukjes van het Comomeer en stuurt deze door naar mij ( Yolanda) want ik ben gewoon in Nederland aan het werk. Ping ping ping, ik krijg er heel veel doorgestuurd, wat is dat fijn. Ze kopen een pizza broodje en eten dit in de auto op, de mannen hebben een strak schema. Om precies 13.00 ontmoeten ze de verkoopmakelaar Giorgio op de parkeerplaats bij de ingang van het dorp. Het is warm, de zon schijnt, de winterjassen trekken ze uit. Samen lopen ze naar het huis toe, naar ons huis. Wat een trots gevoel geeft dat. Rob begint te kijken bij de kelders, deze zijn groter dan wij dachten. Quyaro doet zijn best met filmen en geeft hier zijn eigen commentaar bij...ping...ping...ping...mijn telefoon ontploft van de filmpjes en foto's. Het huis is zo mooi en zo groot, de maten voor de toekomstige B&B kamers worden opgemeten en in gedachten is Rob al aan het verbouwen geslagen. Hier komt de badkamer, de ontbijtkamer met openslaande deuren, de mooie ruime slaapkamer met uitzicht naar de waterval of misschien toch met uitzicht over de tuin......heerlijk om alles nu te kunnen zien. Ons woongedeelte is zo rustiek. Onze badkamer heeft een ligbad en zelfs een bidet ( help , hoe werkt dit ?) Onze slaapkamers heeft uitzicht over het dorp en je kan de bergen bij het Comomeer zien. Een uur later gaat de makelaar weer weg en Rob en Quyaro lopen door de steegjes. Rob begroet een paar Italiaanse mensen, dit worden misschien wel onze nieuwe buren Op het pleintje aangekomen komt er een jongetje naar Quyaro toegelopen en vraagt of hij wilt voetballen. Hier moet natuurlijk tijd voor gemaakt worden. Hij blijkt Angelo te heten, is ook 9 jaar en zit op de school waar Quyaro ook naar toe gaat. Waarschijnlijk gaan zij in de toekomst wel vaker met elkaar voetballen. Quyaro praat met Angelo in zijn beste Italiaans en heeft zijn eerste vriend gemaakt. Het voelt allemaal zo goed. Om 15.30 uur wordt er afscheid genomen van Angelo, van de kerk, van het plein, het huis : van "ons " dorp. Ze vertrekken uit Barna en rijden langs de toekomstige school van Quyaro. Deze is in Plesio, ongeveer 2 kilometer verder op. De school heeft in totaal 20 leerlingen, in Quyaro's klas zitten 6 kinderen te zitten. ( dat is nog eens een echte dorpsschool) Ondertussen is het 16.00 uur. De terugreis begint al. Het mooie rit langs het Comomeer blijkt deze middag druk te zijn met verkeer en maar net op tijd kunnen zij de huurauto inleveren en stappen dan om 20.00 uur in het vliegtuig terug naar Amsterdam.

Wat een fantastische dag, wat een fijn gevoel hebben de mannen hieraan over gehouden. Niets kan meer fout gaan....toch.... Ik haal ze op bij Schiphol. Quyaro kan niet meer stoppen met praten , al zijn belevenissen verteld hij in de 20 minuutjes naar huis. Rob zijn telefoon geeft een telegraaf pingeltje...en nog een... Hij opent zijn scherm en leest dat er een eerste Corona dode is in Lombardije... Dit zet de emigratie even in een heel ander licht, het zal nog een moeilijke en lange weg worden.

Copyright © Michelle Hurkens