Naar school in Spanje!

Je bent dood nerveus, ligt nachten wakker met de vraag hoe je jouw kind dit aan kunt doen en bent ervan overtuigd dat je alleen nog maar een beetje rustig kunt worden als alles tot in de puntjes geregeld is dus ga je het regelen….op z’n Hollands….want dat ken je….

Allereerst check je alle websites van scholen in een omtrek van 5-10-15-20 km van waar je gaat wonen. 30 km mag ook als het maar een goede school is. Dan kom je erachter dat 90% van de scholen een website hebben waar geen informatie op te vinden is (althans niet wat jij zoekt, wat dat ook moge zijn), 5% heeft een goede website en is meteen privé en de andere 5% is helemaal niet te vinden. Omdat je bedacht had (ergens gelezen of zo) dat het voor een kind goed is om naar een plaatselijke school te gaan zodat hij de taal van het land kan leren, zoek je een openbare school uit in het dorp, niet te ver van huis. Ze hebben een website, er staat in ieder geval een soort van rooster en inschrijfformulier op en ze zijn 2 talig, een absolute pré!
En dan: gewoon maar eens bellen en langs gaan leek me. Zo gezegd, zo gedaan. Eerste telefoongesprek leverde een inschrijfformulier op dat ik in moest vullen en terug moest mailen met nog wat documenten. In het 2de telefoongesprek (ik belde na een week of wat maar eens om te vragen of alles aangekomen was) bleek dat ze het inschrijfformulier in goede orde ontvangen hadden en ja, we waren van harte welkom om langs te komen om de school te bekijken en kennis te maken. Ontzettend belangrijk natuurlijk om de school even te zien voordat je je zoon in september moederziel alleen achter laat bij mensen die hij niet kan verstaan, slik. We maakten dus een afspraak om begin juni te gaan kijken, boekten een ticket en stonden op het afgesproken tijdstip voor de poort van de school.

Wederom bloednerveus (ik dan) vroegen we aan de receptie naar de dame waar we de afspraak mee hadden. Zij bleek van niets te weten maar hielp ons vriendelijk het inschrijfformulier nogmaals in te vullen. Een rondleiding had nu echt geen zin omdat niet duidelijk was bij welke juf hij terecht zou komen en de school sowieso zo goed als leeg was omdat iedereen op schoolreisje was. Of we 4 of 5 september terug wilden komen. Dan zou Morris ook zijn boeken af kunnen komen halen. Tuurlijk! Komen we 4 of 5 september toch nog een keer!
4 september (beter te vroeg dan te laat, op z’n Hollands dus) stappen we vol verwachting de school weer binnen en melden ons weer bij de receptie. " Oh nee hoor, je krijgt nu nog geen boeken mee en de juf is er ook niet. Maandag om 10.00 start de school, als je je dan meldt bij de receptie komt het helemaal goed.”
En het is goed gekomen, al duurde dat bij langer dan bij onze kanjer!

Copyright © Michelle Hurkens