In de zomer van 2020 vertrokken wij met 4 koffers van 20 kilo naar Thailand

Ik ben echt een mega koukleum. In Nederland sliep ik minstens 363 dagen per jaar met een kruik en vaak stuurde ik Daan, mijn man, alvast naar boven om het bed op te warmen voordat ik überhaupt die kant op durfde te komen. Dan lag ik 10 minuten later met een koude neus en kippenvel van top tot teen te rillen in bed tot de kruik mij eindelijk opwarmde en ik in slaap kon vallen.
De wekker, tijd om op te staan. Ik doe mijn ogen open. Ik heb mijn ogen open. Toch? Ik zie niets, pikkedonker, koud! Ik wil niet uit bed! Snel lekker warm douchen. Op de fiets door weer en wind naar mijn werk. In het donker. Door de regen, sneeuw, hagel en wind.

Na heel veel winters van dat, waren wij wel eens benieuwd hoe het zou zijn om in een tropisch klimaat te leven. Daarbij had onze jongste zoon vaak last van eczeem en benauwdheid. Dit laatste vooral in de winter. Ik had weleens gelezen dat een warm klimaat hier verbetering in zou kunnen brengen. Daarbij is hij ook nog eens een echt buitenkind. In de koude, natte maanden zat hij vaak minder lekker in zijn vel dan in de andere maanden waarin we vaak dagen lang bij meertjes en stranden vertoefden.

Daan en ik hebben allebei op een internationale school gewerkt en werden allebei verliefd op deze vorm van onderwijs. Het leren van skills i.p.v. stampen van feiten, het onderzoekend leren, het vanuit de nieuwsgierigheid van het kind leren, het zelf verantwoordelijk zijn voor je proces als kind, het spelend leren... Zo kan ik nog wel even doorgaan. Wij zijn fan!
Nu is het als leerkracht uit Nederland nagenoeg onmogelijk om als groepsleerkracht in het buitenland aan het werk te komen. Deze leerkrachten zijn over het algemeen 'native speakers'. Daan en ik hebben, naast dat we groepsleerkracht zijn geweest, allebei Nederlandse les gegeven aan expatkinderen en dus leek het ons logisch om dit in het buitenland te gaan doen. Via de NOB (stichting Nederlands Onderwijs in het Buitenland) struinden wij vacatures af. Eisen: een warm klimaat en goed onderwijs voor de jongens.

Na een aantal keer solliciteren kwam Daan een vacature tegen voor Nederlands docent op St. Andrews in Thailand. Wij wisten meteen; dit kan het wel eens worden! Na een paar gesprekken kregen we het verlossende mailtje en wisten we dat we onze koffers konden gaan pakken! In de zomer van 2020 vertrokken wij met 4 koffers van 20 kilo naar Schiphol. Een fantastisch avontuur stond ons vanaf daar te wachten. Wij hebben onze keus om te gaan emigreren als heel positief ervaren! De benauwdheid en het eczeem van Abel zijn verdwenen, we wonen aan het strand en het onderwijs bevalt ons fantastisch! De verwondering van het wonen in een ander land, in zo'n andere cultuur heeft ons alle vier rijker gemaakt. Onze grenzen zijn opgerekt, onze band versterkt.

Mocht je het leuk vinden om meer te lezen over onze ervaring dan kan je mijn blogs lezen om www.emigrerenmetkinderen.nl.

Copyright © Michelle Hurkens